MAVÄ° YETÄ°MÄ°

Ben bir istiritye kabuÄŸundaki inci deÄŸilim, rüzgar kanatlı bir at, dünyayı kurtaracak beyaz bir ordu hiç deÄŸilim. Bırakın denizimde kalayım; çıkarmayın dışarı, kanatlarımdan vurmayın beni ve dağıtmayın ordumu…Ben elinizdeki karınızım, kızınızım, annenizim, kardeÅŸinizim…Ben elinizdeki altın

saçlı, deniz gözlü bir çocuÄŸum…

Uyuma zamanım gelmedi daha, uyutmayın beni. Gözlerime inerse erkenden siyah perdeler, deniz gözlerimi göremezsiniz. Korkmayın boÄŸumazsınız o mavilikte; ellerinizden tutarım ben, hem yelkenlerimi de veririm size… Sıkılırsanız o mavilikte sarı kumsallı bir koya atarsınız demirlerinizi. Ama çıkmazsanız maviliÄŸime, öğrenemezsiniz cömert ırmakların nasıl hesapsızca aktıklarını denizlere…Tatmanız gerekir o maviliÄŸin tuzunu ki; gözyaşınızla aynı tatta olduÄŸunu öğrenesiniz. Ä°lk adımlarınız sığlar olsun önemli deÄŸil; daha sonra siz de gönül gözünü açıp huzuru derinlerde bulacaksınız…

Kesmeyin altın sarısı saçlarımı! Daha nicesi rüzgar kanatlı atlarını koÅŸturacak o baÅŸak tarlasında. Nicesinin karnını doyuracak benim tanelerim… Bir deli rüzgar esti mi estiÄŸine deÄŸecek; bir deÄŸil milyonlar için esecek…

DeÄŸirmen gibi dönerse başınız, anlarsınız her bir tanenin hayata yüklediÄŸi anlamı… Topraktan çıkışına yetiÅŸebilirseniz küçük tanelerin ; anlarsınız mevsimlere dert anlatmanın ne güç olduÄŸunu…

Ben bir MAVÄ° YETÄ°MÄ°YÄ°M…Buralar karanlık, buralar loÅŸ… Masallardan dinledim ben denizi, okyanusu… Bir gözlerim var denizi anlatan…Bir de saçlarım var özgürlüğü hatırlatan..Ne olur kapatmayın gözlerimi, kesmeyin saçlarımı!…

 

eSrA ÇeTiN